کانال تلگرام

تجربه نگاری از سه ماه اداره یک کانال تلگرام شخصی

چند ماهی است یک کانال تلگرام شخصی راه اندازی کرده­ ام . و بطور متوسط روزی یک پست در این کانال گذاشته ام. مخاطبان این کانال بیشتر دوستان، دانشجویان، همکلاسی های قدیم، اقوام و همکاران می باشند و برخی از مخاطبان این کانال هم، با واسطه آن را پیدا کرده اند. این چند ماه چند تجربه جالب برای من داشت که اینجا آنها را با شما به اشتراک گذاشته ام.

  • ایده کانال شخصی ایده ای جالب و هیجان انگیز است. اما به همان اندازه هم چالش برانگیز است. مخصوصا برای من که طیف مخاطبان و دوستانم از گستردگی و تنوع برخوردار می باشد این چالش جدی تر هم می باشد. گاهی اوقات به خاطر یک مطلب عده ای از من تعریف و تمجید می کنند و عده ای دیگر به تندی انتقاد می کنند یا حتی کانال را ترک می کنند. بعضی مطالب دیگر، می توانند مخالفان و موافقان مطالب قبلی را جابجا کنند.
  • بعضی از دوستان لطف می کنند و هر ازگاهی پیام های محبت آمیز خود را در خصوص پست هایی که بر روی کانال منتشر کرده ام بیان می کنند که عموما در تایید و گاهی در نقد مطالب منتشر شده، است. اما محیط  تلگرام ، فضایی برای تعاملات دوجانبه نیست. محیطی مثل گوگل، فیسبوک و اینستاگرام، با امکان لایک، شیر و کامنت، فضایی برای تعامل با مخاطبان، فراهم می کنند. اما این امکان در کانال تلگرام فراهم نیست. من با تغییر آمار بازدید متوجه می شوم که بعضی مطالب بازنشر شده اند. فقط همین! همین موضوع گاهی من را از ادامه کار هم دلسرد می کند. علت هم این است که تلگرام یک نرم افزار پیام رسان است نه شبکه اجتماعی.

    گروه تلگرامی

  • بعضی از دوستان، دقیقا به دلیل مشکل بند قبل (عدم تعامل دو سویه) پیشنهاد می کنند کانالم را به گروه تبدیل کنم (یا در واقع به جای کانال، یک گروه داشته باشم) البته پیشتر تجربه اداره یک گروه تلگرامی را هم داشته ام که تجربه چندان جذابی نبود. در گروه های تلگرامی، همه پیامها اصلی هستند و تفاوتی بین پیام من به عنوان ادمین گروه با دیگران نیست. گاهی برخی افراد هم با انتشار مطالبی غیر مرتبط، گروه را از کنترل من خارج می کنند. گروه های تلگرامی یک مشکل دیگر هم دارند. با تعدد بازخوردهایی که دریافت می کنیم تصویری غیر واقع بینانه از جایگاه اجتماعی خود و و تاثیرات پیامهایمان پیدا می کنیم. حال آن که گروه مخاطبان تلگرام محدود بوده و بیشتر هم دوستان و آشنایان هستند که معمولا نسبت به ما تصویراتی خوش بینانه تر از واقعیت دارند.
  • وقتی مطالبی می نویسم که حالت شخصی دارد ارتباط مخاطب با من بهتر است. اما بازنشر آن هم کمتر است و در مقابل مطالبی که رد نویسنده در آن کمتر است بیشتر بازدید می خورند. اما معمولا بازخوردهای کمتری دریافت می کنم.

    مدیریت محتوا

  • در حوزه محتواکاری ، من بیشتر نویسنده هستم. اما عکس و فیلم و گاهی حتی تصویر یک کتاب، بازنشر بیشتری دارد. در واقع حرفی که در یک متن می زنم بار اطلاعاتی بیشتری دارد. اما ظرفیت اثرگذاری کمتری بر مخاطب دارد.
  • از مخاطبانم دعوت کرده ام که مطالبی مرتبط با موضوع کانال من، بنویسند تا به نام آنها در کانال منتشر کنم. در مدیریت محتوا، استفاده از محتوای کاربرساخته یک موضوع پذیرفته است و من هم جواب به نسبت خوبی از آن گرفته ام.
  • تولید محتوا، فرآیندی زمان بر است. من به این نتیجه رسیده ام که باید چند روز یک بار چند ساعت وقت بگذارم و برای کانالم مطلب آماده کنم. با این حال، باز هم گاهی مطلب کم می آورم. با این که سالهاست کار من نوشتن است سخت ترین قسمت، انتخاب ایده های مناسب برای آماده کردن محتواست.
  • فهمیده ام که برای بیشتر دیدن شدن باید بیشتر مطلب بگذارم. معمولا با انتشار یک مطلب جدید، آمار بازدید پستهای قبلی نیز افزایش می یابد. این بدان معناست که بعضی از مخاطبان من، مطالب کانالم را پیگیری می کنند. اما احتمالا وقتی که به سراغ تلگرام خود رفته اند پستهای من در بین سایر چتهای آنها گم شده و به فراموشی سپرده شده است.

    مخاطبان کانال تلگرام

  • کانال من شخصی است و فقط مخاطبانی دارد که من را می شناسند و می توانند با خاطرات آن، احساس نزدیکی کنند. به همین دلیل کانال من نمی تواند مخاطبان زیادی داشته باشد. من هیچ وقت نمی توانم انتظار داشته باشم کسی که شناخت خاصی نسبت به من ندارد علاقه ای به مرور خاطرات من داشته باشد. اگر به دنبال مخاطبان گسترده تر هستم باید به سبکهای دیگر نوشتاری فکر کنم. البته برای آدمهای معروف مثل هنرپیشه ها و سیاستمداران، قصه متفاوت است. چون آدمهای زیادی آنها را می شناسند.
  • تعداد بازدیدها و بازنشرها نشان می دهد مخاطبانم حوصله خواندن مطالب بیش از اندازه علمی را ندارند. البته من سعی می کنم در خلال بیان خاطرات، نکته های آموزنده ای را به تناسب مطلب توضیح دهم که خیلی هم پنهان نیست. دوستان مخاطب من هم به خوبی این موضوع را متوجه می شوند و مشکلی با آن ندارند.
  • به مناسبت، گاهی لینک برخی از مطالب منتشرشده در سایت اینترنتیمان را در کانال تلگرامم هم درج کرده ام. نمی توانم انکار کنم که این کار بر روی آمار بازدید مطالب مزبور موثر بوده است. اما میزان کلیک افزایش یافته (در مقایسه با مطالبی که بر روی کانال بازنشر نشده اند) نسبت به میزان بازدید از همان مطلب در کانال، نسبتی جزئی دارد. نمی خواهم بگویم نباید از کانال برای انتشار مطالب سایت استفاده کرد. اما نباید آن را باعث افزایش آمار جدی بازدید دانست. معمولا تلگرام از گوشی بازدید می شود. در حالی که همچنان تمایل به بازدید از صفحات اینترنتی در گوشیها نسبتا کم است و مردم دوست دارند صفحات وب را از رایانه ببینند.

با همه این اوصاف، خاطره این مدت، در مجموع خاطره ای رضایت بخش است. هرچند احتمالا به تدریج به یک شبکه اجتماعی مناسبتر کوچ خواهم کرد.

منبع: گروه تولید محتوای آوان اندیشه